Snel naar:
Reisboekenshop
boeken & kaarten:
Vergelijkbare reizen:
Tell a friend
Cho Oyu | 8201 meter: Land informatie
Landschap en ligging
Tibet ligt op het Qinghai-Tibet plateau aan de zuidwest grens van China. Tibet grenst aan India, Nepal, Sikkim, Bhutan en Birma. Het oppervlak beslaat ongeveer 7 keer Frankrijk. De gemiddelde hoogte is meer dan 4000 meter boven zeeniveau, Tibet staat daarom ook bekend als het “Dak van de Wereld”. De hoogste top van Tibet, ook de hoogste top van de Himalaya en de hele wereld is de Mount Everest (8846 meter). Het noordelijke plateau van Tibet wordt Chang Tang genoemd en is een rotsachtige, dorre woestijn van 1300 km breed (van west naar oost) en beslaat daarmee bijna de helft van het land. In het noorden grenst dit gebied aan het Kunlun en Tanggula gebergte. In het westen vormen de Karakorum en Himalaya een barrière. Dit gebied heeft geen riviersystemen, alleen brakke meren. Het zuid oostelijk deel van Tibet wordt afgesloten door bergen die van noord naar zuid lopen. Ook wordt het gebied opgesplitst door 3 belangrijke rivieren: de Yangtze (met 6300 km de langste rivier van China) die doorloopt tot Shanghai, de Mekong die stroomt naar Laos en Thailand en de Salween die gaat naar Birma. In zuidwest Tibet vind je het Kailas gebergte, deze wordt gescheiden van de Himalaya door de Brahmaputra rivier.
Klimaat
Tibet is koud in de winter, koel in de zomer en over het algemeen droog (slechts 45 cm regen of sneeuw per jaar). Overdag kunnen de temperaturen sterk wisselen rond de 29° C in de zomer en tussen -10° C en 0 ° C gedurende de nachten. Hoe hoger je gaat, hoe kouder het wordt.
Bevolking
In Tibet leven ongeveer 2,7 miljoen mensen, daarvan is 92 % Tibetaan. De rest van de bevolking bestaat uit etnische minderheden, zoals de Menpa, Hui, Han, Denpa, Mongolen, Naxi, Sherpa en Lopa. Daarnaast leven er tussen de 2 en 3 miljoen Chinezen. De gemiddelde levensverwachting van de Tibetaan is, door de verbeterde leefomstandigheden en medische zorg, gestegen naar 68 jaar. Het aantal analfabeten neemt af en is teruggebracht naar 850.700. De Tibetanen leven onder andere van de landbouw, ze verbouwen gerst, graan, rijst, maïs. De meeste van hen leven in kleine dorpjes. Een ander deel van de bevolking leidt een nomadisch bestaan en leeft van het hoeden van yaks en schapen. In de steden leven de meeste mensen van handwerk en ambachten.
Tibet als reisbestemming
De Chinese bezetters van Tibet hebben een bijzonder slechte reputatie waar het de mensenrechten betreft. Ondanks het feit dat sommigen van mening zijn dat toeristen die Tibet bezoeken alleen maar een financiële bijdrage leveren aan de militaire overheersers, vinden wij dat een totaal isolement van Tibet de situatie mogelijk alleen maar zou verergeren. Voor veel arme mensen is toerisme de enige bron van inkomsten. Daarom doen wij ons best om, geheel in de traditie van HT Wandelreizen, de lokale bevolking zelf zoveel mogelijk van ons bezoek te laten profiteren door waar het maar even kan gebruik te maken van privé-ondernemingen. Door vooraf en tijdens de reis zoveel mogelijk objectieve informatie te geven over de politieke en mensenrechten situatie in Tibet proberen wij zo een positieve bijdrage te leveren aan de discussies omtrent de mensonterende toestanden in Tibet.
Eten en drinken
De traditionele Tibetaanse keuken bestaat uit 2 dingen, zoute thee met yakboter en tsampa (grof gemalen bloem van gebrande gerst). De zoute thee gemixt met de tsampa maakt een eetbare pasta. Voeg er nog wat gedroogd yakvlees of “dry cheese” aan toe en je hebt een maaltijd. Tegenwoordig zijn de maaltijden wel gevarieerder, vanwege de introductie van Chinees eten. Er wordt rijst, fruit, sojabonen en lokaal verbouwde groenten gegeten.
Tibetaans Boeddhisme
Het Boeddhisme vindt zijn oorsprong in de leer van Siddhartha Gautama, die rond 553 v. Chr. werd geboren in Lumbini, een dorp in de Nepalese Terai, 250 km ten zuidwesten van Kathmandu. Toen hij 29 jaar was verliet Gautama zijn huis en gezin en mediteerde zes jaar, tot hij uiteindelijk tot het ware inzicht kwam. Vanaf dat moment stond hij bekend als de Boeddha, de Verlichte, en wijdde hij de rest van zijn leven aan het prediken van zijn leer. Hij nam het basisconcept van het hindoeïsme over, maar gaf hieraan een andere interpretatie: hij wilde de betrokkenheid bij de ethiek van het godsdienstige leven in ere herstellen, een betrokkenheid die was verstikt in talloze rituele details en verering van uiterlijkheden. Gautama verkondigde de vier edele waarheden: alle bestaan is lijden; begeerte eindigt in nirvana; nirvana, de verlossing die voortkomt uit de vernietiging van alle begeerte en het opgaan in de volledige rust, kan worden bereikt via het achtvoudige pad. (met andere woorden: de waarheid van het lijden; die van de oorsprong van het lijden; die van de vernietiging van het lijden en die van de weg die naar de vernietiging van het lijden leidt. Deze weg is het edele achtvoudige pad: de juiste mening, de juiste gedachte, het juiste woord, de juiste daad, het juiste gedrag, het juiste streven, de juiste bezinning en de juiste meditatie). Dit pad naar het nirvana is een individuele strijd en heeft als resultaat de overgang van het individuele Zelf naar het eeuwige Zelf. Elk mens moet op eigen kracht het nirvana zien te bereiken; priesterlijke rituelen en kastenvoorschriften kunnen daarbij niet helpen. Hoewel het hindoeïsme en het boeddhisme het concept van het opgaan van het individu in de kosmische ruimte als het einde van het bestaan gemeen hebben, verschillen zij voor wat betreft de middelen om dit te bereiken. Boeddhistische gelovigen zijn natuurlijk sterk beïnvloed door hun contacten met Hindoes. Het gevoel van verbondenheid tussen de twee godsdiensten gaat zelfs zover, dat beide geloofsgemeenschappen vaak dezelfde tempels gebruiken en dezelfde goden aanbidden. Terwijl het tantrisme een geheel eigen weg opging, nam de boeddhistische gemeenschap veel hindoeïstische denkbeelden en goden over. Het boeddhisme deed waarschijnlijk zijn herintrede in Nepal toen keizer Ashoka een deel van het land annexeerde, en het was via Nepal dat het boeddhisme voor het eerst Tibet binnenkwam. De twee belangrijkste stromingen in het boeddhisme zijn het hinayana, dat de vroegste stroming is, en het mahayana, dat zich rond het begin van de christelijke jaartelling ontwikkelde en meer was gebaseerd op het voorbeeld van de boeddha dan op zijn specifieke uitspraken.


